2 x wat?

 

 

Dit wil al ‘n Saterdagoggend gewoonte word wanneer ons by Ousus kuier. Ek en sy gaan doen ‘n parkrun.  Sy hou gn niks van stap nie, sy het mos ‘n kar, sien.  Maar sy wil nie hê ek moet die res van die naweek met ‘n dikbek rondloop nie.

Toe ons die derde keer die parkrun gedoen het, kom ek agter wat my nog heeltyd pla.  Die afsetter maak altyd ‘n punt daarvan om ons in te lig ons moet twee keer VERBY die rots loop, daarom noem hulle dit Two Times Rock.  Ons moet twee keer verby gaan nie twee keer daarom gaan nie.  Maar, daar is groot fout want ek kan nou glad nie die rots onthou nie.  Nou die kind van my het min geduld met domheid.  Ek vra die oggend “Waar is die rots?” Sy sug.  Daardie sug wat skree “Red ‘n volk.” Sy het geantwoord “Ons is al verby.  Hoekom?” Ek het dit nog nooit gesien nie en ek het haar so gesê.  Weer daardie telltale sug.

Aangesien ons twee keer om die baan moet gaan sê sy sy sal my wys wanneer ons aanstons weer daar verby gaan.  Ek skep toe sommer tweede asem en sy maan kort kort “Moek, moenie hardloop nie, die rots sal nie weghardloop nie.” Maar nou ja.  Daar gaan ons toe.  Skielik sê sy “Hier is die rots.”  Ek kyk en kyk en sien niks.  Njannies waar.  Geen rots nie.  Sy sug weer, daardie sug wat my absoluut tatie laat voel.  “Links Moek links.”  Seg sy.  Ek kyk en sien ‘n boom.  Waar is die rots? Ek sien gn rots.  Eers dag ek ek het verkeerde links gekyk en kyk vinnig ander links.  Toe sug sy eers en ek lees haar gedagtes.  Dit sê ” Daar is nie pille vir domheid nie.”  Maar toe haar mond oopgaan sê sy “Ware links.”  Ek kyk weer.  Boom en muur.  maar…. WAAR IS DIE ROTS?

Sy loop met lang treë terug en wys.  Daar staan ‘n bordjie wat sê “2 x rock” maar waar is die rots? Toe ek steeds met geen begrip rondkyk, buk sy en tel die bordjie op en sê “Hier is die rots.”  Berge val op my.  daar lê so ‘n enkel hoogte klip sowat twee meter van die paadjie af.  MAAR WAAR IS DIE ROTS?  “Dit is die rots, Moek.” sê sy met langlydende verdraagsaamheid.  Huh?  Seg ek.  Rots?  Gn wonder ek het die rots misgekyk nie.  Dis dan ‘n blerrie klip.

Gedagte van die dag:  Dis seker maar die idee wat tel.

Advertisements

Desember 19, 2017 at 11:37 nm 4 Kommentaar

Sukke tyd

 
sulle tyd
 

 

Iemand vra ander dag vir my “Waar is 2017 heen?” Wat kan mens sê?  Dis net eenvoudig skelmpies verby asof ons nie gekyk het nie.  Toe ons jonger was, het ‘n week soos ‘n ewigheid gevoel.  Gaan tyd net vinniger verby as mens ouer word?

Meestal staan ek deesdae verbaas as ek vra “Is dit alweer Sondag?” Dalk verloor ek nou tred met die tyd omdat Homer elke dag by die huis is.  Daar is nou nie meer ‘n doel om die dae te kategoriseer nie. Ek het nog nooit streng by die wasgoed was Maandag, stykdag Dinsdag en so aan nie.  Ek was die vloere wanneer hulle vuil is, nie omdat dit Vrydag is nie.  Dit, so by the way, is in reëntyd net omtrent elke dag. Dan is my twee viervoet kleuters mos heeldag onder my voete te bang Pappa jaag hulle uit as Moek nie sien nie.

Maar in elk geval, dis alweer einde van die jaar.  Kersfees is letterlik om die draai.  Waar julle ookal gaan, wat julle ookal doen, wees veilig.

Gedagte van die dag: Tyd is kosbaar.

Desember 13, 2017 at 11:12 nm 11 Kommentaar

Waarheen met Ouma?

 

Iemand het dit onlangs goed gedink om die gedig met my te deel.  O, wee.  Probeer hulle my iets vertel?

WHO WILL TAKE GRANDMA?

Who will take grandma? Who will it be?
All of us WANT her, – I’m sure you’ll agree!
Let’s call a meeting, – let’s gather the clan,
Let’s get it settled as soon as we can.

In such a big family there’s certainly one
Willing to give her a place in the sun!
Strange how we thought that she’d never wear out,
But see how she walks, it’s arthritis, no doubt,

Her eyesight is faded, her memory’s dim,
She’s apt to insist on the silliest whim,
When people get older they become such a care!
She must have a home, but the question is where?

Remember the days when she used to be spry?
Baked her own cookies and made her own pie?
Helped us with lessons and tended our seams,
Kissed away troubles and mended our dreams?

Wonderful Grandma! We all loved her so!
Isn’t it dreadful she’s no place to go?
One little corner is all she would need,
A shoulder to cry on, her Bible to read,

A chair by the window with sun coming through,
Some pretty spring flowers still covered with dew,
Who’ll warm her with love so she won’t mind the cold?
Oh, who will take Grandmother now that she’s old?

What? Nobody wants her? Oh, yes, there is ONE
Willing to give her a place in the sun,
Where she won’t have to worry or wonder or doubt,
And she won’t be OUR problem to bother about,

Pretty soon now, God will give her a bed,
But who’ll dry our tears when dear Grandma is dead?

 

Gedagte van die dag: In vandag se werels is dit voorwaar ‘n voorreg om oud te word. Dis nie almal beskore nie.

November 28, 2017 at 11:15 nm 2 Kommentaar

Die waarheid soos ons nog altoos vertel.

http://southafricauncut.com/white-people-didnt-steal-the-land-they-bought-it-legally-mosiuoa-lekota/

Iemand het laat gisteraand vir my die skakel gestuur.  Ek het dit gaan lees maar klaar reeds gesteel om hier te deel.  Vandag het ek egter weer gaan lees en tot die gevolgtrekking gekom dat ek dit nie durf ignoreer nie.  Wens so ek kon die fucked upste kleuter in die land se vaseline kop teen die artikel vasklap en sê “Lees wat daar staan.” Dalk sal hy dit dan aan sy makker Aan-die lê wys en woord vir woord vir hom ook leer.

Dis mos nooit te laat om op te let in die klas nie. Die spreker skroom nie om Afrikaans te praat nie.  Hy staan ook nie verkiesings tye op sy seepkissie en maak leë beloftes nie. Verder moet ek erken, sien mens hom bitter selde buite verkiesingstyd.  Wil my voorkom as hy in dié tye gesien word, is dit die moeite werd om te luister as hy iets te sê het.

Gedagte van die dag:   Sal hy die mening onder druk steeds huldig?

November 21, 2017 at 10:17 nm 2 Kommentaar

Elf dinge wat geen skool jou leer nie

Ek twyfel of skoolkinders hier lees, maar blykbaar moes Bill Gates op ‘n tyd ‘n motiveringspraatjie by ‘n hoërskool lewer en die volgende was wat hy hulle vertel het aangesien geen skool dit sou doen nie.  Iemand het dit heel gerieflik reeds in Afrikaans vertaal.

“1. Die lewe is nie regverdig nie, so word gewoond daaraan.
2. Die wêreld gee nie ’n duit om vir jou selfrespek nie.
3. Jy sal nie R240 000 ’n jaar verdien net nadat jy skool verlaat het nie. Jy sal nie as ’n ondervoorsitter aangestel word met ’n maatskappymotor totdat jy dit verdien nie.
4. As jy dink jou onderwyser was moeilik, wag totdat jy ’n baas het.
5. Om hamburgers by Spur te maak, is nie benede jou waardigheid nie. Jou oupa-hulle het ’n ander woord gehad vir “hamburgers maak.” ’n Mens noem dit ’n geleentheid.
6. Wanneer jy ’n gemors maak, is dit nie jou ouers se skuld nie. Moenie daaroor tjank nie. Leer daaruit.
7. Voor jou geboorte was jou ouers nie so “boring” soos nou nie. Hulle moes hulle afsloof vir jou. Voordat jy dink jy is “cool”, pak liewer jou “hool” reg.
8. Skole wil wegdoen met prestasies, maar die lewe het nie en gaan ook nie. Jy kry genoeg tyd om met 30% in ’n vak te slaag. In die lewe is daar niks wat hiermee ooreenstem nie.
9. Die lewe is nie verdeel in skoolkwartale nie. Daar is nie so iets soos lekker lang vakansies by die see nie. Werkgewers stel nie daarin belang om jou te help om jouself te vind nie. Doen dit in jou eie tyd.
10. Wat jy op TV sien, is nie werklik nie. Dit is egter werklik om op te staan voor daardie TV, die afstandbeheer, die foontjie en die speletjie neer te sit en te gaan werk vir jou voortbestaan.
11. “Be nice to nerds,” die kanse is goed dat jy dalk vir een gaan werk.”
Goeie, wyse raad as julle my vra.  Daarom deel ek dit graag hier.
Gedagte van die dag:  ;n Bietjie wysheid gaan ‘n vêr pad.

November 20, 2017 at 10:59 nm 8 Kommentaar

Rus in vrede Poppie Van Der Merwe

‘n Saak met my lanklaas so omgekrap soos die een rondom die dood van Poppie Van Der Merwe.  “n Ou fyn driejarige met ‘n guitige bekkie, blou ogies wat my sedert die eerste foto aangegryp het.  Sy was maar drie jaartjies oud maar daardie blou ogies het gelyk soos oë wat al alles gesien het.  Wat al die wysheid in pag gehad het.

Ek het gewonder hoe stout kon sy op drie gewees het om so oordadig slae te moes verduur tot die punt waar ons almagtige Vader gesê het “Poppie, kom na my toe.”

Kyk net daardie ogies.  Hulle kyk nie eers direk vir die kamera nie.  Al skoon sku,  Die oë van ‘n mens wat al soveel lelik, soveel vrees aanskou het, dat dit nie genoeg vertrou om direk te kyk nie.  Tog lyk die ou gesiggie asof dit met net ‘n halwe kans sommer goed guitig sou kon word. Asof sy met oorgawe sou lag, lewe.  Asof sy sou skater van die lag, snik van huil, bewe van vrees, ruk van opwinding.   Ek kyk na haar foto’s en kan nie help om te dink het sy al soveel gelewe in haar ou drie jaartjies dat sy dit opgelewe het?

Vir so ‘n ou brose kindjie wat nie eers vertroue durf hê op die mense op wie sy die meeste moes kon vertrou nie.  Hoe haat ‘n vrou die kind met pyn en lyding uit haar gebore, dat jy ophou omgee?  Dat jy ophou beskerm? Dat jy mee doen?

Rus salig Poppie.  Jy is nou veilig.  Ek dink jy baljaar en skater van die lag daar by Jesus.

Gedagte van die dag:  Koester jou kind.

November 7, 2017 at 9:58 nm 12 Kommentaar

Praat van….

Ag, nou ja.  Vandag doen ‘n whats app boodskappie die rondte dan vanaf môre, 1 November 2017, sal ons geen meer sosiale media vryheid of dan privaatheid hê nie.  Hoe waar dit is, sal ek nou nie wil ma staan voor nie.  In hierdie ou landjie van ons is niks mos onmoontlik nie.  Maar blykbaar gaan Facebook, Twitter, Whats app en so voort alles gemonitor word.

Dus, seker nou kommunisme in wording.  Alhoewel, ek het nog altyd gedink dit gaan gebeur. Maar, ek moet nou nie afdwaal nie.  Sedert ek maar onthou, het ons 15kilgram aartappels gekoop.  Toe het dit 10 kilogram geword, deesdae is dit al 7kg.  Toe het ‘n sak hondekos wat nog altyd 10kg was, skielik 8kg geword en deesdae is dit natuurlik meer dikwels 7kg.  Tog, by die Petshops is die spesialis tipe hondekos nog steeds in 10kg beskikbaar.  Dis nie asof ons minder betaal het vir die kleiner maat nie. Inteendeel, ons moet seker nou die verstellings aan die masjiene om die gewig aan te pas en die regstelling op die sakke met elke aankoop borg.

Tamatiesous was al die jare 750ml, toe tel ek eendag ‘n bottel tamatiesous van die rak af en dit voel ligter as wat dit moes wees.  Homer het toe gesê “Pure verbeelding.” Tuis, merk ek altyd eers die kruideniersware met die datum.  Toe ek die tamatiesous merk, merk ek sommer op dis net 700ml.  Maar die bottel tamatiesous was ongeveer R2 duurder as die vorige maand.  Ek moes natuurlik toe gaan seker maak, die bottel in die yskas was nog 750ml.  Ons gebruik natuurlik bitter selde tamatiesous oor die kos, eerder in die kos soos kerrie noedelslaai waarvoor almal in die gesin besonders lief voor is.

So het ek eendag twee pakke van 2.5kg suiker van die rak afgehaal.  Toe het ek gesien ‘n ander soort is goedkoper.  Toe het ek Homer gevra om te gaan omruil.  Ons was al besig om ons inkopies uit te laai om opgelui te word, toe het ek gesien die pakke suiker was net 2 kg, nie 2.5kg nie.  Nodeloos om te sê het ek nie gedink dat die R1 wat die kleiner maar goedkoper was, was enigsins special nie.  Ek het die dame gevra om te wag en weer gaan omruil.

Maar alles is mos so anti kolonialisme.  Ek kan met sekerheid sê ek het meer van die pond en onse stelsel vergeet as wat ek ooit geleer het.  So die vraag waaroor ek nou wonder, is waarheen is ons oppad met die nuwe gewigsmate? Watse veranderings in gewigsmate het julle al opgelet?

Gedagte van die dag:  Wil ek byhou?

Oktober 31, 2017 at 8:57 nm 10 Kommentaar

Older Posts Newer Posts


Onlangse Bydraes

Wie ruik?

website counter