As mens ouer word.

November 8, 2019 at 4:10 nm 2 Kommentaar

Die afgelope skool vakansie het die kwien se familie lid en haar huisgenoot skool kinders opgepas.  Ek kan nie meer onthou hoekom nie.

Een more kom die huisgenoot hoogs ontsteld hier aan.  Sy sê die kwien se familie het gesê sy moet eerder hier kom afkoel voordat sy moord begaan.  Terwyl ek dus tee maak vra ek uit oor wat haar so omgekrap hrt.  Dis toe die dogtertjies.  Een het iets van haar sussie geneem en die sussie het omgekrap gaan kla haar sussie het haar boek gesteel. Amper het die arme “klein dief”pakslae gekry.  Die huisgenoot is bitter omgekrap want hoe de f kan die kind in haar huis steel?  Ent van die prent is toe dat die arme kind, net nege jaar oud 100 keer moes uitskryf I may not steal and lie about it.”

Toe begin die kwien se familie kla, iemand lê haar lekkergoed vas,  Dadelik sê huisgenootjie toe “It must be that little missey.” Hoe meer ons verduidelik dis maar wat kinders doen.  In alle waarskynlikheid het die dogtertjie in elk geval haar boek self verlê en beskuldig haar sussie valslik.  Maar kom wat wil, eens ‘n dief, altyd  ‘n dief.  Toe is die kinders huis toe maar steeds word haar hoogheid se lekkergoed vasgelê.  Sommer rye van haar sjokolade.  Dan sê Huisgenootjie “Its that f dog you brought home.” Nou ja, hier stem ek met haar hoogheid saam, maak nie saak hoe slim die hond is nie, sy kan nie rye sjokolade afbreek en verorber sonder om ‘n spoor of tandmerk te laat nie.

Toe kom hulle weer eendag hier aan en Huisgenootjie vra “Did I leave my rosary here?” Ek sien die twyfel of eerder ongeloof op haar gesig toe ek “nee” sê.  Met die gevolg dat ek my rekenaarsak oopmaak en my krale wys, dis spierwit en nie hare nie.  Gaan haal my handsak en keer uit.  Die glaskrale is ook nie hare nie.  Toe maak ek my laai voor haar oop en haal die rooshout gebedskrale uit, dis nie hare nie. Weer kla haar hoogheid en weer word die hond beskuldig.

Die ander dag kuier ek daar toe Homer my bel.  Iemand gaan dit en dat kom oplaai, dis klaar betaal sal ek hulle net ontvang en toesien dat hulle die regte voorwerp oplaai.  Huisgenootjie bestel toe dadelik dat Homer vir hulle “Double story”tjoklits (maw Top deck ) moet saambring.  Sondag kom hulle nie tee drink nie en die tjoklits bly lê.  Maandag maak Homer vroeg klaar en sê ons moet maar gaan aflewer.  Daar gekom, gaan maak haar hoogheid tee en ons sit en gesels op die stoep.  Sy vra toe “Did you tell Olga I caught Daisy stealing my chocolate?” Kyk, dadelik weet ek so min of meer wat moes gebeur het en ek begin al giggel.  Huisgenootjie se ore is bloedrooi en sy staar net teen die vloer vas.  Toe begin haar hoogheid vertel.  Sy het haar tjoklit doelbewus op haar bedkassie gelos en gaan tv kyk.  Toe hoor sy, die dowe met gehoortoestelle wat op daardie oomblik in ‘die houertjie onder haar kussing was, die papiere ritsel en sy sluip toe soos blits in die gang af.

Sê sy staan en loer letterlik net om die kosyn.  Daar word die eerste rytjie afgebreek, rond geloer en in die mond gedruk.  Toe blitsvinnig breek die vingertjies die tweede rytjie af en druk dit ook in haar mond.  Nou kan ek my dit net voorstel, twee rye se sjololade nog in die ry steek mos knoppe uit man.  Haar hoogheid sê sy klap toe teen die kas en vra “Whacha doing?” Sy sê die mond het eers oopgegaan daardie sjokolade rye het soos slang met twee tonge in en uit gesplits en weer amper uitgeskiet en toe weer met ‘n knop in die wang geeindig.  Toe was Huisgenootjie mooi netjies uitgevang vir die tjoklit dief wat sy is.  Maar toe rol ek al van die lag.  Toe Huisgenootjie agterkom dat daar nie verwyte kom nie, het sy haar oë verleë van die grond afgelig en gesê “Ek weet nie wat gaan met my aan nie, hoe ouer ek word, hoe meer steel ek.” Ek het haar toe gevra of sy ‘n stash het.  Ons kon sien sy wou eers “Nee” sê, maar haar toe bedink en opgestaan om ons haar wegsteekplek te gaan wys.  Toe sy die ou verblykte sakkie op haar bed omkeer, het die gebedskrale ook daar uitgeval.  Sy was soos ‘n arend op daardie krale hoor. Sy het dit teen haar bors vasgedruk en toe uitgeskarrel.

Maar die boekie wat die dogtertjie durf waag het om in haar huis te steel was darem nie daarin nie.

 

Gedagte van die dag: Ouderdom is ‘n bliksem.

 

 

 

Entry filed under: Rooi gesiggies, Uncategorized.

That’s not my game Op die onderwerp van ouderdom

2 Kommentaar Add your own

  • 1. Erna  |  November 8, 2019 om 5:19 nm

    Gatta pattatta en dit in haar huis?

    Antwoord

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Onlangse Bydraes

Wie ruik?

website counter

%d bloggers like this: