Mediese fonds of nie.

 

 

Dis nogal ‘n tameletjie. Niemand wil in ‘n staatshospitaal opeindig nie.  Daarom sê logika “Neem ten minste ‘n hospitaalplan uit.” Dan kry jy die kwitasie en sien dit kos byna net soveel as volle dekking en wie wil dan ‘n hospitaal plan hê? Iewers in Desember het Homer en ek ‘n parkrun gaan doen.  Ons drentel toe maar so in die mall af om gou paar goedjies te gaan aankoop.  Kom by ‘n oogkundige verby en gaan gou in.  Net so soort van kwitasie kry.  Uhmmmm.

Kom neer op omtrent R2 800 BYBETALING per bril.  Goeie geeftag.  Hoekom het ‘n mens medies?  Die ontvangsdametjie gee ons ‘n kaartjie met hulle kontak besonderhede op al asof dit nie op ons brilkassies tuis is nie.  By die deur is ‘n tafeltjie met pamflette op.  Ek neem een sommer so in die verbygaan.  Daar is so ‘n paar kontant pakkette op.  Multifokaal met “sun active”lense soos myne sal wees, kos dan net R2 600.  Nou hoe op die gesig van ons liewe Vader se ronde aarde, kan ‘n kontant bril R200 goedkoper wees as die BYBETALING op ‘n mediesefonds bril? Onthou, ons het nie rame gekies nie, hulle op ons kaarte gekyk en dit en dat op blikbreintjie gedruk en tot die som gekom.

Sou ek byvoorbeeld my bril kontant laat maak vir R200 minder as my bybetaling en ek stuur die faktuur na die mediesefonds, hoeveel van hierdie R2 600 sal hulle aan my terug betaal?  Vir my kom sulke uitbuiting neer op blatante diefstal.

Gedagte van die dag: Is ek besig om kens te word?

Advertisements

Februarie 6, 2019 at 11:27 nm 5 Kommentaar

Nie weer nie.

Ja, raait, ek hoor jou.  Hoeveel kere het ek net nie gesê “4k die k@k, ek lê nie weer een enkele bottel goed in nie.  Mens, ek het sover gegaan en sakke vol bottels, vlesse, wat jy hulle ookal noem net Vrydag vir oom Ridder gegee.  Sedert Oktober bymekaar gemaak vir hom.

Sien dit was sy verjaardag in Oktober en sy verjaardag geskenk was in een van die sakke.  As hy hier gekom het. het ek toet en taal vergeet om dit vir hom te gee en elke keer het daar net nog ‘n bottel ingegaan.  Ewentwel, kom ek vanmore uit die kerk met geen intensie om enige iets in te lê nie.  Gaan net gou by die winkel in om melk te kry en kom op die mooi vars beet af.  Ag, aarde tog, daar spring twee bossies beet in my mandjie en verseg om terug op die rak te gaan.

Al stoeiend kom ons by die til aan en pleks dat die kassiere en sekuriteitswag my help om die goed te gaan bêre, lui sy dit alles gou op en die wag help my so ewe om die goed in die Fordjie se kattebak te laai.  Tuis onthou ek ek het ses botteltjies gebêre om Maart wanneer die rissies reg is, my voorraad “Sweet chili’ in te lê.  Voor ek mooi weet wat gaan aan, kook daardie beet in die pot op die stoof.  Goed so, hulle wou mos in my mandjie spring.

Toe lê en glimlag die uie ook nog vir my.  Nou ja.  Ousus is besonder lief vir kerriebeet.  Mina ook.  Maar Ousus kom meer gereeld kuier.  Dan maar die glimlaggende uie opkap en kerriebeet maak.  Nou glimlag hulle nie meer nie, maar Ousus gaan.  Dis nou as sy die bottel kan oopkry. Gou vir Ouma ‘n botteltjie oor die pad neem, met dien verstande ek soek tog net my botteltjie terug vir die pepperdews oor twee maande. Nee wat seg sy, sy sal sommer ‘n ekstra leë botteltjie gee vir haar “rissietjies”ook. Mens moet mos darem ‘n plannetjie maak.

Gedagte van die dag: Ek het mos nie nooit gesê nie.

Januarie 27, 2019 at 8:34 nm 11 Kommentaar

Nuwe skooljaar.

 

Skool het skaars begin toe kom my vriendin aan en sê “Jy sal nie glo nie, my kleinkind moet ‘n praatjie lewer oor vrees.” Goeie vy!  Kinders behoort nie eers te weet wat bang is nie.

Dan is dit sommer vrees.  Arie gedori.  Daar probeer ons die kind help om die praatjie vir hom te skryf.  Maar glo vir my al waarmee ons vorendag kon kom is politiekery wat vrees inboesem.  Hoe verwag hulle moet ‘n elfjarige kind oor so ‘n onderwerp kan praat.

Moet egter erken, ek sou graag ‘n vlieg teen daardie klaskamer se muur wou wees om te hoor oor watse vrese die graad ses leerlinge vorendag gaan kom.

Gedagte van die dag:  Praatjies lewer is nie vir sussies nie.

Januarie 18, 2019 at 2:56 nm 3 Kommentaar

Gelukkige 2019

 

Kyk tog net waar staan die tyd alweer. Die nuwe jaar wat ons so pas verwelkom het, is binne enkele ure veertien dae oud.  Maar nou ja, liewer laat as nooit.

Mag die liefde en genade van God ons veilig, gelukkig, voorspoedog en gesond hou.  Mag ons ons kommunikasie met Hom vind.

Gedagte van die dag: Mag ons altyd rede tot dankbaarheid hê.

Januarie 13, 2019 at 10:28 nm Lewer kommentaar

Kom gou

Ai tog.  Vrydag hoor ek ‘n toeter buite die hek.  Seker maar een van Homer se klante dink ek en gaan aan met wat ek doen.  Toe besef ek Homer is nie tuis nie. Gou stap ek uit hek toe.  Daar gekom, staan iemand wat ek net van sien ken.  “Kom gou saam asseblief.”

Goeie vy!  Wat het Homer aangevang!  “Nee” sê die persoon.  “Dis nie Homer nie.  Dis Rian in die ouetehuis.  Niemand kry sin in sy kop nie. Hulle sê jy moet asseblief gou kom.”  Arrie gedorie.  Ek wil darem eers vir Homer ‘n briefie los, dat hy nie ook sy melk koud skrik nie.  Natuurlik ook die Fordjie kry.  Net toe daag Homer op.  Verduidelik die situasie aan hom en vra hom om solank vir my die Fordjie uit te trek.  “Nee nee.  Daar is nie tyd nie.  Ry saam met my, ek sal jou terug bring.”

Toe ons by die aftree-oord se hek inry, sit hulle al reg onder tannie Babs se afdak.  Ek het gou ingehol om vir haar te gaan dag sê.  Maar self daar word ek vertel ek moet nou met Rian gaan praat.  Hy lyk baie sleg.  {Hy het kanker.}  Hy wil niks weet van hulp nie.  Hy het die een gevloek. Hy het die volgende een uit sy huisie gejaag.  Hy het daardie een met ‘n ding gegooi. Ja, nou moet ek, Olga Oksel alleen daar instap. WEl kom ek om, so kom ek om. Daar gaan ek toe.  Sommer met die intrap slag, knor hy “Het die spul *&^$%^&* jou nou gebel?” “Stop jou stront.” Antwoord ek.  “Hulle gee net om.” Hy wil nie hospitaal toe nie, hy wil nie kliniek toe nie.  Hy wil nie dokter toe nie.  Hoe moet hy buitendien daarvoor betaal.  Ek bied aan om te betaal.  “Dankie, maar nee dankie.  Ek en jy weet wat my makeer.  Hoekom moet die dokter dit beaam?” Goeie punt dink ek.  Kom toe daarop neer dat hy deurmekaar is.  Hy het dae laas iets geeet, maar morfien en ander pyn meds gedrink.

“Kan ek vir jou iets maak om te eet? Of iets gaan kry?” vra ek toe hy op die eerste deel sy kop skud.  “Olga, ek het die dokter en ambulans op speeddial.” Ek belowe jou, as ek hulle nodig het, sal ek hulle sommer self bel.” Wel, ek is geen dr of verpleegster nie.  Maar sy velkleur lyk goed, sy asemhaling klink egalig.  Toe het ek geloop.  Vir hom ‘n paar eetgoedjies gaan kry en ‘n bottel lemonade.  Om ‘n lang storie kort te maak, teen aand het hy al gebel, die eetgoedjies, net tjippies en koekies, het glo wondere verrig.  Hy het vir homself ‘n eetdingetjie aanmekaar geflans.  Gaan ek toe vanmiddag Spar toe en jou waarlik, daar loop hy met ‘n trollietjie.  Onder andere ook koekies en tjippies in.  Volgens hom was dit toorgoed.  So hy sal altyd byderhand hou.

Gedagte van die dag: Net jy alleen  weet hoe jy voel

Desember 9, 2018 at 9:55 nm 7 Kommentaar

Hou dop

 

                                                               

 

Ek hoor stemme wat sê “hou jou oog op die bal/verkeer/werker ens. Dis soms nodig.  Maar as daar een ding is wat onder jou wakende oog wegraak, is dit tyd.  Ek is geneig om te wonder of dit is omdat ek so min doen.  Of te wel, die goed wat ek doen, is dieselfde goed dag na dag.  Tog wil logika dit hê juis omdat ek so min doen, moet die tyd mos langer voel.  Ek het Saterdag met ‘n skok besef dis al 1 Desember en ek het nog geen kerskoek gebak nie.  Dit beteken ons gaan weer “groen”koek eet vanjaar.

Maar groen of nie, kerskoek gaan daar wees.  Nou hoor ek vir Ousus asof sy langs my staan “en koffiekoekies en Mam moet ook nie gemmerkoekies en skurwejantjies vergeet nie.  Ook nie die lepelsteeltjies en soetkoekies nie.  Maar ek sal maar die droeëkoekies los tot een of meer van die kinders tuis is om my te help. Al was my Amy kind vir meer as ‘n week hier, is haar ou pienk handjies nog te klein om te help maar ek glo sy sou die deeg vreeslik geniet het en dan heelwaarskynlik dae lank klei ossies gebou het. Of soos sy sê “Klippe maak.”

Elke jaar vra ek myself af hoekom ek dit nog doen.  Maar ek doen dit in elk geval.

Gedagte van die dag:  Tradisie bly tradisie.

Desember 3, 2018 at 10:15 nm 2 Kommentaar

Haup

Of te wel, help!

My wyse Moedertjie het destyds sulke lappies of dan byna sulkes gebrei. Ek het alles wat sy gebrei het, die een of ander tyd moes brei.  Was haar manier om my te straf as ek aangejaag het.  Maar nooit moes ek die lappie gebrei het nie.

So ‘n paar maande gelede, onthou ek hierdie lappies.  Ek het eendag op die trein gesit toe ‘n dame besig was om hierdie lappie te brei.  Sy het agtergekom dat ek haar dophou en het my toe vertel sy brei twee van hulle en laat sny ‘n spons sirkel wat sy dan oortrek met die lappies en ‘n langbeen pop, sonder die bene natuurlik, binne in laat sit. Toe het ek dit op Google begin soek.  Geen geluk.  Ek het ‘n groot handwerk boek “geerf” die boek deur gegaann, niks.

Toe ons die dag by tannie Babs was, sien ek die lappie.  Die een hierbo.  Presies net daardie een.  voordat ek myself kon keer, het ek opgespring en die lappie staan en beskou. “Het Tannie dit gebrei?” Vra ek hoopvol.  “Nee my kind, my eerste skoonma het dit amper sestig jaar gelede gebrei.” (Die goed wat Olga brei, gaan beslis nie so lank hou nie. Die materiaal is net nie meer daartoe in staat nie.) Ek het gevra of ek ‘n foto mag neem.  Dan wou ek dit vir my sussie stuur om te hoor of sy dalk weet of my wyse Moedertjie dalk ‘n boek met breipatrone gehad het.  Net dalk sou ek die patroon daarin kon opspoor. Daar besluit die tannie net daar ek moet die lappie neem.  Indien ek nie die patroon kan opspoor nie, sal ek darem so ‘n lappie hê.

Om eerlik te wees, dit gaan nie daarom om so ‘n lappie te besit nie, maar om dit te brei. Maar dit kon nou nie hoër of laer nie, ek moes dit lappie neem.  Dit kan mos baie vir haar kinders beteken eendag.  Nie net was dit hulle/ haar/sy ma sn nie, maar ouma het dit nog meer as ‘half eeu gelede gebrei.  Maar sy was onwrikbaar.

By navraag het my sus gesê Ja, sy weet van watter boek ek praat, maar toe haar geyser gebreek het, het die water onder ander op die kartondoos waarin sy ma se goedjies gebêre het, gedrup en dit heeltemal verkleur.  Die doos het in die garage gestaan en sy het nooit daaraan gedink om daar te gaan kyk vir waterlekkasie nie.

Nou ja, ek soek nog steeds.  Miskien een dag nê.

Gedagte van die dag:  Al het ek nie die patroon  nie, dan het ek darem die lappie. 😉

November 18, 2018 at 10:48 nm 13 Kommentaar

Older Posts


Onlangse Bydraes

Wie ruik?

website counter