A. G. Visser het dit….

Iemand stuur toe mos vir my ‘n A. G, Visser gedig.  Ek wil my lam giggel hoe verder ek lees.  Die persoon weet mos presies  hoe na aan die huis sy eintlik wei.  Wie my ken, weet mos dat ek ‘n poeper van formaat is.  Maar, gegewe die tyd waarin A. G. Visser gelewe en gewerk het, kon ek nie glo dat hy die “taal” in hom gehad het nie.  Buitendien, ek het die gedig nog nooit raak gelees nie.  Tot nou toe, bygesê.  Ek moes dit net eenvoudig gaan google en jou wrintie,  A.G. Visser het dit in hom gehad.  Ek moes ook kon dink, as hy in die kerk kon fluit, kon hy in die kerk poep en meer.

Om te poep is nie ‘n sonde nie

A.G. Visser

O’ gonna ek hoop dis die einde van die kerk
Ek kan nie meer sit nie, my maag wil werk
Die dominee praat lank en die son sit laag
Die vreeslikste pyne kruip rond in my maag

Eers word ek warm en dan weer koud
Nog nooit in my lewe was ek al so benoud
Dominee, dominee praat tog klaar
My rug trek krom die gort is gaar

Dit knal en dit kraak en my derms kreun
Toe los ek ‘n poep wat die gallery laat dreun
Die mense kyk om en ek bloos my bloedrooi
Die skaamste van almal was Sannie, my nooi

Die dominee bly stil sy oë omgedop
Die vrou ager my se hoed sit skeef op haar kop
Kort agter die hake van die stereo klank
Volg die gemeente se reaksie op die vreeslike stank

Party begin hoes en ander te proes
Ander weer waai met sakdoeke woes
My oë traan my kop die sak
Toe kom die vrees dak ek in my broek sal kak

Sowaar as wragtig net die volgende keer
Is dit toe presies wat moes gebeur
Ek dag dis ‘n poep want die drukking is kwaai
Te laat besef ek dis ‘n ander lawaai

Geskok na die gerommel soos ‘n donderstorm
Kom ek agter die poep het ‘n knopperige vorm
Die dominee bly stil en gluur my aan
‘n ouderling begin woedend sy weg na my toe baan

Ek spring met mening op om weg te hol
Maar word teruggetrek deur ‘n tienpond drol
Die ouderling kom nader sy arms bak
Ek skrik so groot dat ek ‘n groter bol kak

My broek is nat en die pype staan wyd
So het ek my laas as kind beskyt
Die ouderling gryp my ek kan nie beweeg
Toe maak ek vir “spite” die res op hom leeg

Nou is hy woedend en soos ‘n bees so sterk
Hy “freewheel” my kop tussen my bene uit die kerk
My sinne word dof van die walglike reuk
Die “cheek” om my kop tussen my bene te steek

My maag is so seer my bene die knak
Al wat ek voel is die groot bol kak
Die ouderling steun en druk and die bol
En druk die ding amper terug in my hol

Buite los hy my en storm na binne
Stadig herstel ek van my bedwelmde sinne
Die ding wat my sedertien nog altyd verstom
Is hoe het ek die Sondag by die huis gekom

Een ding het ek van kerkgang geleer
As jou maag wil werk sit naby die deur
En as jou derms begin draai en jou poephol blom
Sorg dat jy vinnig by die kakhuis kom

Gedagte van die dag:  Elke dag bring nuwe verrassings.

 

Mei 29, 2017 at 9:35 nm 9 Kommentaar

As meneer so se

So maand of drie terug kom een van die buurt se vroue hier aan.  Duidelik ontstig.  “Wie het jou kuite styf gemaak?” Vra ek.  “Weet jy, as auntie Mavis nie al amper so lank soos wat ek oud is, Ouma (Dis haar eie ma) se vriendin was nie, het ek haar vandag in haar moer gestuur.  Wel, dis mos my nuwe geerfde ouma. In elk geval, toe begin ek al lag.  (Sommige mense glo mos hulle kan alles regkry al spreek die teendeel vanself.  Haar man het beloftes gemaak wat niks van gekom het nie.) Maar nou ja, ek lag mos altyd.  “Sy sit soos queen Moblerriejadji” (Klink of die dame baie tyd in ‘n sekere Olga se geselskap deurbring.) “in haar huis aan die kop van haar tafel , I ask you, en summons mos almal in haar presence.  Ek sê vir jou vandag, dit was nou amper.”

Be that as it may, ek loop weer ‘n lang draai. Twee jaar gelede het iemand in die outehuis verjaar.  My genooi vir koek en tee.  Ek het nogal ‘n tjoklitkoek gebak en saamgeneem.  Op hierdie stadium was dit net, hy, sy buurman en ek op die stoep.  Hy het vir hulle elkeen ‘n sny koek gesny.  Met die eerste hap sommer, smyt hy sy lepel neer en vra “Is dit wat jy ‘n tjoklitkoek noem? Jy moes myne geproe het.” Waarop sy buurman hom verergd aangekyk en toe vertel, “Ou Moses, hou jou bek en gaan bêre die koek sodat “die ander” (hulle bure en vriende van die oord) dit nie sien en opvreet nie.” In elk geval, verlede jaar bel hy weer en ek kon met blydskap lieg en sê “Ek is nie tuis nie Oom. Ek kuier by my kleinkinders.”

What do you know?  Verlede week bel hy my weer.  “Ek verjaar Sondag.  Kom drink tee en bring tog weer ‘n tjoklitkoek aangesien ek moes hoor jy doen dit dan beter.” Toe word ek ook sommer vertel dat die winkel ‘n Duits vervaardigde messlypstel en daai winkel ‘n groot stewige naelknipper het wat hy wil hê.

Dit was so op die punt van my tong om hom te vertel waar die busstop Moerland toe is. Toe dink ek aan hoe lekker ek gelag het vir die ander dame se “Queen Moblerriejadji” dilemma.  Toe het ek maar die koek gebak en gaan aflewer en een van die twee beveelde royal treats saamgeneem en my uit die voete gemaak voordat ek vertel waar dankbaarheid in kom en dat geen mens ooit te oud sal wees om ” Dankie” te sê nie. So het die beste meisyne my ingehaal en moes ek eers gestop het om klaar te lag.

Gedagte van die dag:  what goes around comes around too.

Mei 24, 2017 at 11:06 vm 5 Kommentaar

Waarom die Afrikaner altyd bo uitkom

Ek was die anderdag by my nuwe ouma en ons het onder andere gepraat oor die grondbesettings kwessies.  Of liewer, sy het gepraat, ek het geluister.  Dit was net vir my so ironies toe ek die volgende per epos gekry het.  Ek het gedink dis ‘n goeie ene om te deel.  So jammer ek kan dit nie direk aan die anc, eff, bflf of so iets stuur nie.  Ek plaas dit nes ek dit gekry het.

 

 

“PROF COETZEE se ANTWOORD oor WAAROM DIE AFRIKANER BO UITKOM:

“Baie mense beskou blykbaar diefstal en roof, as heel aanvaarbaar; jy moet net beweer jy was daartoe gedryf deur honger, gebrek, apartheid, of die waan dat jou oer-voorouers onderdruk was. Laat ons dus maar vandag oor ‘n paar sake reguit praat:

‘n Mens steel nie omdat jy honger of arm is nie – jy steel omdat jy skelm is.

Niemand was nog ooit in hierdie land so volledig onderdruk, soos die Afrikaner na die Tweede Vryheidsoorlog nie.

Ons voorouers wat die oorlog en die konsentrasiekampe oorleef het, het na die doodse leegheid van vernietigde plase teruggekeer – uitgehonger, hartseer en verpletter. MAAR hulle het nie geroof en gemoor en gesteel nie. Hulle het met harde werk, deursettingsvermoë en swaarkry so presteer, dat hulle weldra nie net hulleself nie, maar ook hulle huidige onderdukkers, goed kon versorg.

Toe hulle kinders in Engelse skole gestop is en gestraf is as hulle dit durf waag het om Afrikaans te praat, het hulle nie klippe gegooi en skole afgebrand en geweld gepleeg nie. Hulle het hard geleer, hulle eie CVO -skole gestig en uiteindelik bo uitgekom, sodat die Afrikaner vandag vir niemand op akademiese,
tegnologiese of wetenskaplike gebied terug hoef te staan nie.

‘n Mens moor nie omdat jy voorheen benadeel is of omdat jou werkgewer jou nie tederlik genoeg behandel nie – ‘n mens moor omdat jy ‘n barbaar is, wat nie verdien om deel van die samelewing te wees nie.

Na die Tweede Vryheidsoorlog het Afrikanermynwerkers absoluut geen regte gehad nie en moes hulle hulle gesinne met minder as ‘n hongerloon probeer onderhou. MAAR hulle het nie bejaardes gaan doodmartel en gesinne uitgemoor nie.

‘n Mens word nie ‘n agtergeblewene, omdat iemand anders nie genoeg vir jou doen nie. ‘n Mens word ‘n agterblyer, omdat jy nie presteer nie. Niemand het die Afrikaner na die Tweede Vryheidsoorlog vooruit gehelp nie – ons het self gewerk en volhard om sukses te behaal.

En élke ding wat ons het, het ons verwerf!

As alles altyd vir jou verkeerd loop, sodat jy voel jy maak nooit enige vordering nie, is dit dalk ‘n goeie gedagte om op te hou soek wie anders as jyself, vir al jou ellende verantwoordelik is. Ruk jou reg en presteer jouself in die voorspoed in!

Dit geld vir ons eie mense ook. Net ons eie werk, prestasie en geloof gaan bepaal of ons as agterblyers in die vergetelheid gaan wegsink en of ons weer as trotse, beskaafde, gerespekteerde volk sal opstaan.

Selfs in die nuwe Suid-Afrika, is daar steeds geleenthede vir vindingryke, geesdriftige mense wat bereid is om hard te werk en vir hulleself ‘n toekoms los te spook.

Mag die Afrikaner nooit pateties raak nie.”

                            

Ek weet van niemand anders wie dit beter kon sê of gesê het nie.  Dit was so mooi presies wat ouma Mavis ook gesê het en tog steeds so waar.

Mei 13, 2017 at 11:36 vm 6 Kommentaar

Waar? Waar?

 

 

Homer het na negentien maande tydelike werk gekry.  Ver van die huis af.  Nou ja.  Enige iets is na al hierdie die tyd mos maar welkom.  Toe besluit hy dat my honde  ‘useless’ is.  Hy gaan die sekuriteitselsel wat in plek is, laat nagaan en dan maar ook die “armed response” ding doen omdat my honde so useless is.

Die dag toe die twee tegnikuste hier was, volg die twee honde my heeltyd.  Waar ek is, is hulle.  Die tegnikuste kan maar bo oor hulle klim, geen probleem.  Natuurlik, elke keer as Homer dit gesien het, moes ek hoor “Jou blerrie honde is ‘useless’.  Die alarm sal beter wees.” Ek voel elke keer lus om soos my buurvrou te antwoord met “GAAN KAK!” Maar nou ja.  Dan sal ek maar sê “Los my honde uit.”

Hy is toe voort en hulle moes terug kom om die een of ander in te stel.  Maar kyk.  Hulle het geskakel om te sê hulle is oppad.  Ek het natuurlik die hek gaan oopsluit.  Skaar binne toe vlieg die twee soos pyle uit boë uit die huis en die volgende oomblik hoor ek iets tussen ‘n piep en ‘n tjirp en ek storm agter hulle aan.  Daar hang een tegnikus soos ‘n vink aan die hek.  Arms en bene mooi in lyn en lyf geboog om sy agterent van die honde weg te kry.  My “useless” honde het nie eers geknor nie.  Net tande gewys.  Die tweede tegnikus het sy been gestaan en vryf.  Toe die “useless” honde gestorm het, het hy eenvoudig die hek toe getrek, met sy been tussen die muur en die hek.  Hy het nie eers sy kollega kans gegee om te vlug nie.  Die dat hy soos ‘n vink aan die borand van die hek hang. Gelukkig vir hom is dit ‘n stewige hek, sewe voet hoog.

My hande geklap toe staan die twee weer weerskante van my.  Ek het die mannetjie twee keer verseker dis veilig vir hom om af te klim.  Toe hy weer sekuur op terra firma gestaan het, het hy net saggies geprewel, “Joh tannie, die oom moes nou hier gewees het om te sien hoe useless die honde regtig is.

Gedagte van die dag:  “Looks” is nie alles nie.

 

Mei 4, 2017 at 10:29 nm 7 Kommentaar

Wat ‘n irritasie.

 

Voorheen het ons in die bos gewoon.  In een van net nege huise.  Ons het elf jaar daar gewoon.  Dikwels was die waterdruk so swak dat dit tot tien minute kon neem om sowat tien cm water in die bad te tap.  Van tuin natlei was daar op sulke dae natuurlik geen sprake nie.  Maar….. ons het water gehad.

In alle eerlikheid kan ek dalk sê dat ons agt dae uit die elf jaar nie water gehad het nie.  Soos in niks.  Jy draai vroegoggend die kraan oop en daar kom net ‘n druppel of twee water uit.  Dan was dit ‘n geval van, “wel, ou girl, jy woon in die bos, wat verwag jy?  Dan moes ‘n tegnikus van die buurdorp of van “hoofkantoor” af kom en teen vanaand het ons water gehad.

Nou woon ons in die dorp, daar is dan twee tegnikuste in die dorp en elke tegnikus het ‘n assistent.  So probleme behoort spoedig opgelos te wees.  Reg? VERKEERD!!!!  Nou het ons agt dae per maand nie water nie en dan hou dit meestal ‘n week of twee voordat die probleem opgelos is.  Huidiglik is ons sedert Sondag aand sonder water.  Vanmore twee uur was daar water.  Kom my afspraak met die stort, toe is die kraan droog.  Kyk die hooftegnikus ken Homer se nommer al so goed, as Homer bel en hy kan nie antwoord nie, sal hy terug bel en “Mr Oksle, I see you phoned me earlier…

Gedagte van die dag:  Ek hoop julle het ‘n menseregte dag vol genade en menseregte gehad.  😉  Soos die basiese regte wat julle elke maand voor betaal.

Maart 21, 2017 at 3:23 nm 11 Kommentaar

Aangename atjoeeee…..

 

Ek was vandag besig om kas reg te pak toe ek op ‘n heel gawe verrassing afgekom het.  Dis nie aldag dat die uwe so ‘n aangename verrassing op die lyf loop nie.  Daar staan ek toe met die reghoekige houer in my hand en weet nie so mooi wat om te doen nie.  sien, dis eintlik ‘n dilemma van epidermiese proporsies.  Daar is sestien tjokkies in die houer en ek is nie van plan om al sestien op te eet of met Homer te deel nie.  Hy sal geen probleem hê om deel op te eet nie. Maar môre begin Lent en glo my, hy sal nie aarsel om dan die oorblyfsels van my gedeelte die een na die ander te laat verdwyn nie.

 

                                                                                   verrassing

 

Dus bly daar vir my net een opsie oor.  Ek moer dit maar wegsteek tot paasfees.  Nou dat ek daaraan dink, dit was ‘n kersgeskenk aan my.  Reeds Kersfees 2015.  Ek het daardie kersfees nie minder as drie houertjies van die lekkerny gekry nie.  Geen wonder dit was maklik om een oor te sien nie.  Maar nou ja, ek is mos ‘n mededeelsame mens Ek sal ook deel, dalk met met Homer, dalk met die hele gesin.  Dalk, hou ek dit net vir my en klein Amy.  Ek dink sy behoort dit al te kan eet.

 

Gedagte van die dag: Aan almal wie dit ken en meemaak, sterkte met lent en julle voornemens.

Februarie 28, 2017 at 11:22 nm 10 Kommentaar

Hoe ry die verkoue my….

…. nies nies so, nies nies so, atjoe.

 

skouer

 

Toe ek gisteroggens nou wakker word, sopnat gesweet, nes elke vier ure sedert Sondagaand, toe weet ek, kyk, maak nie saak hoe allergies ek vir die dr is, nie, diè, is nie sommer net verkoue nie.

Kort kort het Homer gevra “het jy al afspraak gemaak by die dr.”  Julle weet wat die antwoord was.  Ek het mos net mooi beginne gewoond raak aan die dr op die buurdorp, die een wat wyd veroordeel was oor sewe operasies waarvan meestal die nasorg volgens nig Google, verkeerd gegaan het, toe peg die man.  Hy was nie bang om die verskil tussen aas en bollie aan jou uit te lig nie hoor.  In elk geval, ek loop weer wye draai.  Toe onthou ek die swart dame.  Gou eers telefoongids uitgepluk, geen nommer vir haar nie.  Sy werk dan seker nie meer hier nie.  Toe kom oom Ridder hier aan om te kom seker maak die wit bakkie het nie kom oplaai in my str nie.  Hy sê toe nee, sy kom nog gereeld dorp toe.

Ewentwel, Homer bel toe die apteker, ja nee, sy kom nog en hy kry die nommer.  Ek het gebel en was vertel sy is nou daar, as ek nou kan kom, sal sy my sien.  Ai, al die geswetery het my Donnie Osborn kappie verinnerweer.  Maar dis of sy (met kappie wat lyk of dit vban ‘n verkeerde veer hoendertjie geerf het, of ek en die medies gaan weer ‘n stewige betaling vir slegs ‘n ondersoek en ‘n pakkie R10 pille maak.  Daar gekom, kom haal die ontvangsdametjie my omtrent net uit die bakkie.  “Are you the aunty 👿 who called?”  Nou ja, Olga voel helemal te goor om te sê “Aunty se moer!”

So “aunty” loop maar saam in. Kry vreeslike vuil kyke van die ander dames en geamuseerde kyke van die  twee here, elk met ‘n koffiebeker in die hand, wat al daar sit.  Toe word ek versoek om te gaan sit.  Moes maar langs die ou baliepens gaan sit en net gehoop ek beland nie met my kop op sy skouer nie.  Toe begin die dames praat met die ontvangsdame, kwaai.  Sy gorra gorra gorra en hulle gorra gorra gorra en al wat ek verstaan is phonilê.  Be that as it may.  Dan kyk die mans na die kwaai dames, dan  na die ontvangsdame wie blykbaar nie ‘n aks toegee aan hulle kwaaipraatjies nie, dan lag hulle en kyk na my.  4kof gerus dink ek maar sê dit nie en sluit my af.

Eh.  Toe kom roep die verpleër my.  Maar kyk toe gorra gorra hulle eers. Hy het my bloeddruk, gewig, temp en suikertoets gedoen.  Toe ons uitkom gorra gorra dit vir een vaal hel.  Toe sê die gatvol ontvangsdame in Engels “She phoned for an appointment, you walk in.  So you can walk out too.” Ook maak goed ek het die teistering wat in elk geval oor my kop heen is, geïgnoreer.  Blyk toe saam met die verkoue, het ek nog ‘n infeksie in die opper-brochi  ook opgetel.  Dis nou van Homer se “boy” wees en help met die spuitverwery op die werkies wat sy kant toe kom.

Gedagte van die dag:  Daardie antibiotika en BB se uie, het die trick gedoen.  Ek het ‘n volle ses ure geslaap laasnag.  Lekker dag.

Februarie 15, 2017 at 12:37 nm 4 Kommentaar

Older Posts


Onlangse Bydraes

Wie ruik?

website counter