Bly besig

Vandat die inperking begin het, lees mens mos maar oral hoe belangrik dit is om te oefen om darem jou liggaam ‘n “fighting” kans te gee. Toe die inperking gedurende Mei 2020 weer so ‘n effe gelig was en mens darem weer die strate kon in om te stap of draf het ‘n kennis my gekontak. “Sien jy kans om te gaan stap?” Wel, dit was die eerste keer dat ek toe nou voor die uitdaging van die masker te staan gekom het.

Maar nou ja? Kan ‘n vis swem? Daar tree ons toe uit. Solank ons voor 9am tuis was. Nee, ons het nie op pensioen (uittree) gegaan nie. Maar ons het begin stap. Ek het die maande van stage 5 en 4 maar maar my orbitrek weer nader gesleep en afgestof. Elke paar weke moes Homer die ketting verstel. Ek glo nie dit outjie het meer baie dae oor nie. Dit het al lank en baie hard gewerk, sien. Ewentwel, masker oor die gesig val ons toe weg. Nie eers tien treë nie, toe weet ek, dis of ek kan sien waar ek loop of ek moet maar los. Die Orbitrek vra nie ‘n masker nie. Pluk toe die masker weg, vou dit onder my ken in. Sover kom ek nog weg daarmee. As daar mense aankom, pluk ek dit gou op oor my mond en neus en haal maar die bril af. Maar die mens is mos ‘n fickle ding op sy beste.

Nog nie twee maande later nie toe kom die verskonings. Elke dag. was daar ‘n ander rede hoekom sy nie kon stap nie. Toe kom ‘n ander kennis hier aan vir ‘n beskuit resep. Vertel my sy hoor ek stap alleen en julle weet mos al die 104 verskonings hoekom sy nie soggens kan stap nie. Vertel my toe sy gaan maar eerder dansklasse toe. Nou ja, die niggietjie wie ek bedags opgepas het, se ouma weer in die land toegelaat was, besluit Olga dis nou of nooit. Daar sit sy af, na die saal waar die dansery plaasvind. Groot was my verligting toe ek sien die jeug dans in ‘n ander klas. Maar ek moet julle sê, maklik was dit in elk geval nie. Dis meestal eenvoudige bewegings, maar….. olga het mos nie “Twinkle toes” nie.

Tog, later het dit beter begin gaan en nou geniet ek dit.

Gedagte van die dag: Nog net die regte tipe outfit kry. 😉

Januarie 18, 2021 at 12:56 nm 1 comment

Hier’s ek weer…

Dagsê. Hiers ek weer. Die keer vir eers net om almal alle voorspoed, sëen en heil vir 2021 toe te wens. Mag ons almal skuiling teen die virus kry deur die genade van Jesus Christus.

Gedagte van die dag: Sterkte aan almal.

Januarie 15, 2021 at 2:29 nm 8 Kommentaar

Saterdag sport.

Huidiglik word gedeeltes van ons “hoofpad” oorgedoen.  Dus is alles chaoties in die dorp. Ons spesifieke blok is duidelik gemerk “Residents only.” Maar skielik is dit asof dit ‘n uitdaging is vir elke trok, (minibus) taxi en elke ander bliksem wat reken hy het ‘n vinnige kar, om in hierdie blok op en af te brul.  Natuurlik tot groot ontsteltenis van die inwoners.

Van die bure het al die verkeersafdeling geskakel om die kwessie onder hulle aandag te bring.  Man, hulle reageer eenvoudig deur die telefoon dood te druk.  4kers.

Ewentwel, Saterdag agtermiddag bespreek ons die einste saak, nes met die buurman vroeër die middag.  Nes die buurman merk die gas op dat ons met die verkeersowerhede moet praat oor die gejagery.  Die volgende oomblik hoor ons net bande skree en toe die slag.  Almal peul by die hekke uit.  Natuurlik is daar ‘n VW met die kapokhaantjie wat op die bestuurder van die ander voertuig skree.  Ons stap nader, nie een van hulle is inwoners van die blok nie.  Die inwoners van die volgende blok kom nader gestap en hy wys die bestuurder van die VW daarop dat hy ‘n toegee teken verontagsaam het.

Maar nou kan ons in albei voertuie sien.  Albei passesiers hou twee bottels bier vas.  In die VW sit kinders, man beswaarlik ouer as kleuters groot oog die gebeure en geskreeury en gade slaan.  Dadelik wil die ander bestuurder die VW bestuurder aantree.  Maar die skree “Which fucking Yield?” Almal toe na waar die teken moet staan.  In die ses jaar dat ons hier woon, was daar nooit ‘n teken wat die toegee teken aandui nie.  As hulle inwoners van die blok was, sou hulle geweet het dat die toegee teken net afwesig was. 

Maar toe herinner die ander inwoner hulle dat hulle albei onder die invloed was.  What do you know.  Ter gelyke tyd kom dit uit twee monde “Your damage is your damage and my damage is my damage.” Terug in hulle onderskeie voertuie, een met GP en ander met Limpopo registrasie en daar gaan hulle, maar nie voordat hulle hulle kele weer natgelei het nie.

Nou sal ek graag wil weet, hoeveel mense gaan hulle lewens verloor oor gekke soos die?  Jy kan maar oor ‘n naweek ry, net na die buurdorp, 29 km verder sal jy by minstens drie “Roadside parties” verby ry. Hoekom word daar nie teen hulle opgetree nie?  Seker omdat wetstoepassers die telefone dood druk as enige iets wat na werk klink aan hulle gerapporteer word.

Gedagte van die dag: Waar is daar nog werkstrots oor?

November 1, 2020 at 2:48 nm 4 Kommentaar

Wat de…..

Ek kom by niemand.  Veral nie in die afsonderingstydperk nie.  Daarom het ek nie veel te sê nie.  Wil sommige dae lyk of ek op dinge wat my nie eintlik raak nie fikseer.

Ek het die afgelope paar weke gesukkel met ‘n verdomde gom oor.  Toe dit wragtig aanhou “produseer” het ek geweet, al wil ek nie, is dit nou tyd om dr toe te gaan.  In die tyd, dink ek, plekke soos dokterspreekkamers, klinieke, hospitale en selfs apteke is goeie plekke om soos die pes te vermy.  Jy kry buitendien net diek mense daar. Ek het begin agterkom dat my gehoor beslis versleg.  Die ou nat oor was sedert kinderdae my “goeie” oor.  Ek sou regtig moet optree as ek nog op my eie wou hoor.

Kom by die dr.  Aarde mense in sy voortuin by die spreekkamer is ‘n gazebo opgerig, met ‘n paar stoele daaronder.  Ek lui dus die klokkie en wag soos die bord aanbeveel totdat iemand my kom help.  Hoor ‘n geluid en die kind wat ek oppas vertel my daar is iemand agter my.  Die ontvangsdame wat wil bevestig dat ek daar is om ‘n afspraak na te kom.

Word aangesê om te sit.  teen die tyd vertel innerlike Olga al vir my ons moet eerder huis toe gaan.  Maar die nat gevoel en dik stadige stroompie toe uit my oor oortuig my om te bly.  Die kind en ek staan en bekyk die ou baba akkedissie wat ‘n ewe baba sprinkaan bekruip.  Maar hy was regtig nie opgewasse nie.

Toe hoor ek iemand praat.  Moet wragtig omkyk sodat ek kan hoor wat gesê word.  Die Dr.  Hy sê “Skuus man, maar ek moes nou eers gaan seker maak. Weet jy, die afgelope dekade kom sien jy my elke tweede jaar.” Ewentwel, hy probeer nes die meeste volwasse mense die kind tot ‘n gesprek uitlok.  Ook sonder sukses.  Maar sy weet, ek neem nie meer haar onbeskofheid vir lief nie.  So sy staan en tel.  Gou besef sy sy sal sewe bladsye met 25 lyne elk moet uitskryf as ons tuis kom en sy antwoord hom baie bot.

Tuis gekom met antibiotika en antie alles oordruppels, ( touch wood, wat beslis werk) stop my jare lange vriendinne omtrent agter my.  “Wat de … het jy by die dr gaan maak?” Goeie genade!  Het ek hulle toestemming nodig om dr toe te gaan?  Die ander een sê egter op verskonende wyse “Jy weet mos, dr weetalles sou jou beter kon help.” Maar ek word al jare lank al nie meer kwaad vir die vrou se beterweterigheid nie.”

Laat my egter wonder, is ons regtig so afgestomp dat ‘n vriendin se dokters besoek jou besigheid word? Dink sy regtig dat sy beter as die dokter weet hoe om ‘n mediese probleem op te los?

Sy is tot datum ‘n beter bakker, kok, verwer, bouer, kleremaakster, breier, hekelaar, (laat ek gou noem ek het nog nooit iets gesien wat sy gebrei of gehekel het nie.) boekhouer, ontvangsdame of huis skoonmaker as enige iemand anders ooit kan hoop om te wees.  Nou is sy ‘n beter dokter, al is dit sonder opleiding ook.

Wat meer kan ‘n mens in ‘n vriendin nodig hê?

Gedagte van die dag: Seker net my reg tot vrye keuse.

Augustus 29, 2020 at 12:56 nm 6 Kommentaar

Sonde soek.

Ek het al gesê dat my nuwe ouma so skielik oorlede is.  Wel, sy het ‘n vriendin/kerksuster/(wit) kind se kleinkind opgepas terwyl die kind se ouma oorsee is en haar (kind) se ouers by die werk.  Toe het ouma Mavis se dogter die kind versorg.  Of dan, opgepas.  Toe kon ek sien sy begin moeg vir die kind word.  My ondervinding met die kind was dat sy nie sosiaal is nie.  Vra haar ‘n vraag en sy het kop onderstebo die hasepad gekies en met die hond buite gaan speel.

Toe besluit “my tannie” sy moet hospitaal toe gaan vir haar oë en sy kan nie meer na die kind kyk nie.  Ai, sonde.  Ek sê toe vir Homer ek wonder of ek nie moet aanbied om na die kind te kyk nie.  Maar aangesien hulle nog tyd het om tussen hulle vriende te soek vir dagsorg vir die kind, doen ek niks meer as die moontlikheid aan Homer te noem nie.  Goeie genade! Toe ek vir my kom kry, het Homer aangebied om na die kind te kyk. Wel!  Natuurlik beteken dit EK moet kyk, Sy is nie stout nie.  Maar genade my!  Juffrou, uit ‘n tipies Afrikaanse gesin, het haarself voor die tv geleer Engels praat.  Nou weier sy om Afrikaans met enige iemand anders as haar ouers te praat.  Die Engels is maar tv Engels en kom deur in ‘n Engelse skool, maar die Engels is nie perfek nie. Die R’e is so Afrikaans en gutteraal soos kan kom.

Niemand kan haar reghelp nie.  Sy kom staan eenvoudig voor my en herhaal die woord oor en oor, julle weet, ek moet nou regkom.  Maar nou ja, not my circus, not my monkey.  Eers het ek probeer om haar met lesse van die internet af op datum te hou met skoolwerk.  Maar o wee. Telkens moes ek hoor dat sy in die A class (a la Amêrica) is en dus nie hoef “home schooling” te doen nie.

So, nou het ek soos ‘n kind besluit my duur data kan dan maar net sowel vir my eie doel gebruik word nie om ‘n slim kind op datum te probeer hou nie.

Sowat van sonde soek, het ek nie gesoek nie. Maar Homer het blykbaar gedink ek het dit nodig.

Gedagte van die dag: Amper tyd om in die tuin te vroetel. Dalk sal prinsês Ahmêrikah floreer met die hark of vurk.

Julie 28, 2020 at 12:02 nm 14 Kommentaar

My gunsteling gereg

                                        

 

Ek het ‘n vriendin wie altyd vra “Wat eet jy vandag?” Ek het sedertdien agtergekom hoe dikwels ek kan antwoord “My gunsteling gereg?” Dan wil sy weet, (asof sy nie alreeds weet nie) “Wat is dit?” My antwoord is dan “oorskiet.”  Ek het tydens hierdie ou inperking geleer om “groot” te kook en alles wat ekstra is, in bakke uit te skep en te vries. Gelukkig is Homer nie te kieskeurig met wat hy eet nie.  Nes ek, sal hy ook twee dae of meer, dieselfde gereg eet.

So het ek agtergekom wat my gunsteling van alle geregte is.  Dit is oorskiet.  Geen kastrolle, bakke, panne of bakplate om te was nie.  Druk in die mikrogolf oond, drukkie die knoppie ‘n paar keer en siedaar!  My gunsteling gereg sonder ‘n berg voorbereiding of skottelgoed.

Gedagte van die dag:  Oorskiet is lekker.

Junie 9, 2020 at 2:08 nm 7 Kommentaar

Sowat van skelm wees

 

 

Ek wonder wie het almal dieselfde problem as ek.  Vandat die inperking begin het, gebruik ek nou tot 300% persent meer data as voorheen.  Dit maak vir my net eenvoudige nie sin nie. Ek gebruik glad geheel en al nie facebook, twitter, instagram en wie weet waste ander sosiale media nie.

Vandat ons gevangenes van Covis 19 geword het, het Homer ook nie eers nuwe kliente gehad nie. So daar het ‘n paar fakture en kwitansies uitgegaan.  Ek bedoel regtig ‘n paar.  So internet gebruik was bitter min.  Tog vir die eerste keer in drie jaar, het my data weer nie die maand deur gekom nie. My selfoon gebruik ek net vir sms en oproepe, niks anders nie.  So meestal is daar in elk geval nie data op nie.  My tablet aan die anderkant moet ek so elke tweede maand data bietjie aanvul.  Toe het ek uitgevind van die “Whats App bundle” teen net R29 vir een Gig wat dan gemaak het dat my data genoeg was om soms ‘n bietjie teruggesteel te kry.  Helaas, dit was pre-inperking.

Sedert die inperking hoef my data gebruikers blykbaar nie eers aan te wees om data te gebruik nie.  Dus neem ek aan word my data nou weer aangewend om al die “CONNECT U” vrybuiters te befonds.  ‘n Grap is ‘n grap en ‘n donasie is ‘n donasie.  Mits dit vrywillig gegee word.  Indien jy doneer sonder jou medewete, word jy bedonnerd.  Dan word daar gesteel.  Ek stem saam dis lekker om internet te gebruik.  Dis lekker om sosiale media te gebruik.  Goeie moer dan moet almal onthou, dis ‘n verbrandse luukse.  As “OUR PIEPEL”, die bure, die mense oorkant die straat nie data kan bekostig nie, kan hulle nie internet gebruik nie.

Ek doneer, skenk, gee met dankbaarheid in my hart omdat ek het om te gee en dus nie nodig het nie.  Ek verdien dit waaragtig nie om nog van my gesteel te kry nie.

Gedagte van die dag: Mag die skelms almal op die tydstip dat hulle dit die minste wil he, ‘n helse nat poep los en die bewyse daarvan duidelik te ruik en te sien is.  Viva

Mei 26, 2020 at 3:21 nm 5 Kommentaar

Dit was nou amper

 

                                       

Grassnydienste was voor die inperking laas hier.  Ek vra Homer nou al van die laaste week in Maart om net die grassnyer aan die gang te kry. Ek is nie seker watse petrol dit gebruik en of daar tweeslag goed moet inkom nie.  Dit val net op dowe ore.  Twee weke gelede het ek regtig hard gepraat en hy het ontplof.  “Ek het dit geweet.  Ek het dit net ge4ken weet.” brul hy, dramaties tot die einde nes sy ma.  “Wat het jy geweet?” Vra ek.  “Dat ek jou sal laat gras sny?” Ondervra ek voort. “Ek sal nooit daardie fout maak nie,” snerp ek.  “Mense mag dalk dink jy is die vrou in die huis.” Daar storm hy uit en die gras kom nie gesny nie.

Woensdag dreig ek sommer vroeg om hom na sy susters te pos.  Kort voor lank brul die grassnyer.  Daar gaan die uwe toe gespoor en gestewel. Maar my hoed was darem nie ‘n  Stetson nie.  Daar gaan ek op en af op en af op die sypaadje wat die munisipaliteit wil hê maar nie in stand wil hou nie. Gou gou was die gras kort en ek stoot die grassnyer aan hek se kant toe om te ruil vir die besem en hark sodat ek gou kan skoonmaak voordat ek die res aandrurf.  Neffens die hek begin sluk sluk sluk daardie Breek en Start motor en snik morsdood vrek. Ek weet sommer die petrol is klaar, maar dis ok, ek kan buitendien nie meer onthou hoe om die ding af te sit nie.

Nog so gevee toe hoor ek ‘n voertuig stop.  Dis toe einste die gras sny oom.  “Wie het nie ore nie” groet hy.  Maar my bek hang oop van die dors.  Ek moet eers water sluk voordat ek kan praat. “Ons kom more gras sny” seg hy. “Ek het maar ‘n permit gaan koop.  Ek het Homer gebel en gesê ek kom more.” Ek kyk op en sê “Ja, nes jy Maandag al sou gekom het.” Ewntwel, gister is sy werkers vroeg gister oggend is sy werkers afgelaai met ‘n verskoning hy moet ongelukkig na die buurdorp toe.  nou kyk, ek doen nie vroeg met ‘n ligte hart nie.

Toe ek uiteindelik reg is om my dag te begin, kyk ek deur die venster toe ek die gordyne oopmaak. My plantjies wat net gister nog kiertsregop gestaan het, is weg.  Gewoonlik moet ek die mense uit hulle baas se bakkie gaan ruk om die beddings skoon te maak.  Toe het hulle egter eerste die beddings wat nie regtig skoonmaak nodig gehad het nie, begin en 95% van die blomkool, brocolli, Brusselse spruit, spinasie en baba spinasie uitgespit.  Dit is nie eers te sien tussen die paar bossies wat lê en wag om in die sak gesit te word nie. Toe begin ek soos ‘n dronk spirits dame te gil.  Die een wat die naaste aan my gestaan het, probeer nie eers uitvind hoekom ek gil nie.  Seker gedagtig aan die vlieënde graaf van Januarie sê hy dat dit nie hy was nie en hy laat spaander.  (Januarie het hy, die moerskont, my blaarslaai, beet, wortels en die helfte van my groenbone uitgespit.) Toe ek met hom praat, toe klik ta sy tong vir my.  Dis toe dat die graaf sy vlieglesse gedemonstreer het.

Toe ek al gillend sonder ‘n graaf op die ander twee wie glo daar gespit het afstorm gooi hulle spitvurke en grawe neer en laat spaander, straat af. Maar kyk toe gil die spiritsdame eers op hulle.  Ek is seker die hele dorp het gehoor dat ‘n &^$#%T&*( spinasie plant dieselfde in Zim en Mosam4kenbiek lyk as in SA hoe kon hulle dit wat in netjies rye staan verwar met bossies wat die wereld vol staan?  Ek was so kwaad dis hulle geluk ek het plakkies gedra.  Was dit tekkies het ek hulle gejaag en goed opg…. Ek was so kwaad die bloed het sommer sulke harde donderslae in my kop geklop. Elke keer doen hulle dit.

Is na my mening verdekselsde moedswilligheid.  Dit gaan nou al vir drie jaar so.  Ek moet toe gee, dis die derde span werkers wat hy het.  Elke keer dieselfde storie.  ‘n Geval van “o, jy het kos geplant wat ek nie gaan eet nie.  Wha ha ha, jy gaan ook nie.”  Toe wil Homer nog ‘n lansie breek vir die baas wat nou gefire gaan word.  Dis toe hy weer vertel word sy susters wag vir hom.  Ek het die man gebel en gefire.  Ek wil hom of sy %$#@%$6 moedswillige werkers nie weer op my werf sien nie. Sowat twee ure later kom hy in elk geval hier aan met ‘n Checkers sak.  Binne in is drie rogbrode wat hy weet ek baie lief voor is en nie plaaslik beskikbaar is nie.

Maar kyk om so be….d te word so vroeg in die oggend is nie bevorderlik vir die kolonel nie.  Maar nou ja.  dit was nou wragtig amper of ek was vas vir moord.

Gedagte van die dag:  Die baas is as gevolg van die rogbrode nie meer gefire nie, maar daardie dom donners se voet nie weer naby my tuin nie.

Mei 15, 2020 at 9:38 vm 9 Kommentaar

Vooruitsig?

Verlede jaar het ouma se seun ‘n lelike ongeluk gehad en was ernstig beseer.  Vir ‘n paar dae was dit touch en go. Hy was in ‘n mediesegeïnduseerde koma gesit.  Vir die leek kon dit natuurlik erger gelyk het as wat dit was.

In elk geval, die familie wou Ouma nie hospitaal toe neem nie, ingeval die skok om hom feitlik onherkenbaar geswel te sien te veel vir haar sou wees. Toe hulle hom uit die koma begin speen, het sy suster Nelspruit toe gegaan en ons gevra om maar ‘n ogie oor haar ma te hou.  Sondag middag laterig loop ons oor die straat om te gaan seker maak alles is nog in die haak daar.  Skaars daar of ‘n kar hou buite stil. Soos altyd as daar ander gaste kom, staan ons op om te loop.  Maar sy sê toe “Nee bly.  Die een gaan nie lank bly nie.”

Toe “die een” loop, sê sy “Sien? Ek het julle mos gesê.  Sy stel nie werklik belang hoe dit met my kind gaan nie, sy soek net sy huis.  Ek het haar laas gesien met die ouman se begrafnis.” Dit was so drie jaar vroeer,  maar sy is nie klaar gepraat nie.  “Kyk maar as ek die dag doodgaan, gaan sy heel eerste opdaag en laaste loop.  Kom hulle net om te vreet?” Inderdaad het “die een”meer belang gestel in wat van sy huis gaan word.  Met die inperking en wat dit alles meebring, was ons nie genooi vir haar roudiens nie.  Maar toe die ander bure laat weet “Ouma is buite.  Kom julle afskeid neem?” het ons maar uitgegaan.  Die straat was vol voertuie.  Die lykswa in die plek van eer voor haar hek. Kyk, ons woon mos op die hoek. Die straat tot die volgende hoek, in die systraat af, alle kante toe, staan voertuie bankvas. Homer sê toe dis beslis meer as vyftig voertuie hoeveel mense is daar net nie?  Toe moes ek vinnig agter die hek inspring.

“Die een”loop op en af tussen die ander voertuie soos ‘n wafferse Winnie M ek kan sweer sy het tot ‘n pas-stokkie in haar hand gehad.  Maar toe my oog op haar val, het Ouma se stem hard en duidelik in my oor opgeklink en ek het gestik soos ek gelag het.  Sy was toe after awl so reg.  Ek weet net nie of sy laaste geloop het nie.

Gedagte van die dag:  Pêrels van wysheid skitter altyd.

Mei 5, 2020 at 10:39 vm 3 Kommentaar

Rus sag

Ai, die dag voor lock down begin het, het ‘n buurvrou verjaar. Sy het die bure en vriende genooi om saam koek en tee te nuttig, tot ons mekaar weer na lock down sien.  My nuwe ouma was ook daar.  Wie sou nou kon raai dis die laaste keer dat ons haar sou sien?  As enige iemand dit moes voorstel, sou al die gaste seker lekker gelag het vir so ‘n verspotte idee.  In elk geval, die aand voordat lock down op ons is, lui my foon.

Dis toe Ouma.  Sy het besluit om maar te gaan isoleer by haar dogter in die lokasie.  (As die woord aanstoot gee, vra ek by voorbaat om verskoning.) Elke paar dae bel sy om te hoor of alles nog wel is en of haar huis nog staan.  Vrydag aand bel sy weer en is nog vol pittigehede oor haar terugkeer na die lokasie.  Sondag oggend vroeg bel die buurvrou en sy huil so dat sy geen woord uitkry nie.  Ai, tog, uiteindelik kom dit uit, “Olga, ouma Mavis is vanmôre oorlede.”  As dit nie was dat sy so bitterlik gehuil het nie, sou ek waarskynlik gedink het sy het skielik ‘n verwronge sin vir humor ontwikkel. Hulle, sy en Ouma is al kerkgenote en vriende sedert apartheid nog deel van ons bestaan was.

Gedate van die dag: Ouma, ons gaan jou mis hoor.

 

April 30, 2020 at 3:32 nm 4 Kommentaar

Older Posts


Onlangse Bydraes

Wie ruik?

website counter